Τα νέα "αποσπάσματα θανάτου" βγήκαν στους δρόμους.

Και ιδού οι πρώτες περίπολοι των αγανακτισμένων πολιτών στους δρόμους της Ρώμης, αμέσως μετά την έγκριση της σχετικής κυβερνητικής απόφασης. Με πορτοκαλί γιλέκο, καπελάκι που φέρει το έμβλημα της Δεξιάς και καυστικό σπρέι (μολονότι δεν παύει να είναι απαγορευμένο).

Η αποστολή τους;

Να ελαφρύνουν λίγο τις δυνάμεις του νόμου και της τάξεως από το βαρύ φορτίο που σηκώνουν στους ώμους τους. Για το καλό των Ρωμαίων.

Στη Βόρεια Ιταλία, τέτοια αποσπάσματα που αντλούν το προσωπικό τους από τις αστείρευτες δεξαμενές της ιταλικής Δεξιάς και της Λέγκας του Βορρά έχουν ήδη αναλάβει δράση: κάνουν νυχτερινές περιπολίες, καταγγέλλουν «υπόπτους» και ξυλοφορτώνουν όποιον δεν τους αρέσει (κατά προτίμηση μετανάστες).

«Η λαϊκίστικη Δεξιά βρίσκει στην ανασφάλεια τον κυριότερο παράγοντα για τη σταθεροποίησή της», γράφει στην εφημερίδα «Ρεπούμπλικα» ο Γκαντ Λέρνερ.

«Νέες πολιτοφυλακές, στις οποίες χωνεύονται και συγχωνεύονται άνθρωποι των κυβερνητικών κομμάτων και του κράτους. Όπως συνέβαινε και στο φασιστικό καθεστώς. Τα αποσπάσματα εθελοντών που καθοδηγούνται από πρώην αστυνομικούς αναγγέλλουν ένα κλίμα εσωτερικού πολέμου που σίγουρα δεν θα σταματήσει στους βιαστές και τους άλλους κακοποιούς».
Ακόμη και τα συνδικάτα των αστυνομικών είναι αντίθετα σε αυτές τις περιπόλους των πολιτών, που δημιουργήθηκαν με το πρόσχημα της πάταξης της εγκληματικότητας: «Αυτά τα ιδιωτικά αποσπάσματα μεταδίδουν ένα κλίμα φόβου στους πολίτες. Και κανείς δεν τρέφει την αυταπάτη πως η εγκληματικότητα θα περιοριστεί από αυτούς τους αυτοσχέδιους ασφαλίτες».

Το κλίμα φόβου δεν είναι μόνο ιταλικό. Το διαπιστώνει με πικρία ο ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον-Ας και στη Βρετανία, όπου οι κάμερες παρακολούθησης στα μεγάλα αστικά κέντρα κοντεύουν να γίνουν περισσότερες και από τους κατοίκους τους.
«Σχεδόν κάθε εβδομάδα φέρνει και μια νέα αποκάλυψη για τον τρόπο που η κυβέρνησή μας αφαιρεί ένα ακόμη κομμάτι από την ελευθερία μας, πότε στο όνομα της εθνικής ασφάλειας και πότε στο όνομα της πάταξης της εγκληματικότητας», γράφει ο Βρετανός ιστορικός στην εφημερίδα «Γκάρντιαν».

«Οι οργανώσεις για την προστασία των ατομικών ελευθεριών μάς χαρακτηρίζουν “μια κοινωνία στην οποία η παρακολούθηση είναι ενδημική”».
Την ίδια ώρα στο Παρίσι, αυτές τις μέρες μπορεί να διαβάσει κανείς μια αφίσα που γράφει: «Φυλακίστε μας! Φυλακίστε μας! Οι φυλακές σας σύντομα θα γίνουν τα καλύτερα πανεπιστήμια».

Ο παραλήπτης αυτού του μηνύματος είναι φυσικά ο Σαρκοζί, που έχει εξαπολύσει την «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση Τάιγκα επί δικαίους και αδίκους, με προληπτικές συλλήψεις μαθητών, φοιτητών και νέων των φτωχών παρισινών προαστίων.

Τα φαντάσματα όμως που τρομάζουν πραγματικά την εξουσία δεν είναι οι τρομοκράτες.
Θα πρέπει να τα αναζητήσει κανείς στα οργισμένα θύματα της οικονομικής κρίσης που σαρώνει την Ευρώπη και τον κόσμο.
Κι όσο αυτά τα θύματα πληθαίνουν τόσο περισσότερες κάμερες παρακολούθησης τοποθετούν στις πλατείες οι κυβερνήσεις, τόσο περισσότερες περιπόλους βγάζουν στους δρόμους, που αύριο-μεθαύριο, αν χρειαστεί, μπορεί να γίνουν αποσπάσματα θανάτου.